Ya no pido tanto
Me conformo con tan poco
Que me observe mientras duermo
Que le cueste despertar
Que entorne sus ojos
Mire al mundo tan despacio
Y que le gusten los gatos
Que aceche en mi oscuridad
Que lleve arañazos en los brazos
Y no tema
Herirse al amar
Ya no pido tanto
Me conformo con tan poco
Que me enseñe las fachadas
Que salgamos a curiosear
Que tenga unos ojos
Donde crezcan universos
Y que le gusten los gatos
Que modele el aire al caminar
Que lleve arañazos en los brazos
Y no tema
Herirse al amar
PD.- La escuchó Xisela un día por la cam del messenger y va y se pone a llorar de emoción: Y yo: "que no la hice para ti, so mema!!". "Xa sei que sí, Bobi, que a mín gústanme os gatiños". "Que no, coño, que no era para ti. Pero si tú no has tenido un gato en tu vida", "os meus dous grandes amores compoñendo xuntos para mín...." "Que nooooooo, Xisela!!, ¡qué estás majara! ¡que son tus delirios de grandeza!", "son a musa de dous xenios..", "madre mía, la musa dice...", "Qué pasa, ¿que a Alina tiña gato?" "Si, se llama Gustavo". "Bobino, a min non me enganas, fixeches a canción para mín". "Xise, esto tuyo tiene nombre clínico: pero vale, toda tuya"
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
No hay comentarios:
Publicar un comentario